STYLE ICON - MADONNA

Η Madonna Louise Ciccone (16 Αυγούστου, 1958) είναι μία Αμερικανίδα τραγουδίστρια, στιχουργός, μουσικός, παραγωγός, χορεύτρια, ηθοποιός και συγγραφέας. Συνήθως αναφέρεται ως η "Βασίλισσα της Ποπ", "Madge (Ματζ)", "Material Girl ". Είναι γνωστή για τα πρωτοπωριακά μουσικά της video, καθώς και την χρήση πολιτικών, θρησκευτικών και σεξουαλικών συμβόλων στην δουλειά της...


Το 2000, το Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες αναγνώρισε τη Madonna ως την πιο επιτυχημένη τραγουδίστρια όλων των εποχών, με πωλήσεις περίπου 130 εκατομμυρίων δίσκων και 50 εκατομμυρίων single. Με πολλά άλμπουμ, video clip και παγκόσμιες περιοδείες στο ενεργητικότης η Madonna αποτέλεσε εκτός από μουσικό είδωλο και fashion icon, αφού δημιούργησε ένα δίκο της προσωπικό στυλ, το οποίο πολλοί αντέγραψαν!!!

Όλα τα κορίτσια τη δεκαετία του 80 προσπαθούν να μιμηθούν το ντύσιμο της, cropped μπλουζάκια, δαντέλα, φούστες κοντές πάνω από κάπρι παντελόνια, κομμένα γάντια από δίχτυ, γόβες, έντονα χρώματα και μεγάλα αξεσουάρ. Η εικόνα των 80’s σε όλες τις εκδοχές. Ακόμα και τα μαλλιά είχαν διαφορετικές αποχρώσεις και πολλά χρώματα. Με την πρώτη μεγάλη της επιτυχία το Like A Virgin (1984), προκαλεί έντονες αντιδράσεις, αφού εμφανίζεται στα MTV Video Music Awards πάνω σε μια γαμήλια τούρτα φορώντας ένα συνδυασμό κορσάζ/νυφικού, δαντελένιες μακριές κάλτσες, ζαρτιέρες και το τότε σήμα κατατεθέν της, την ζώνη "Boy Toy".
Το fan club της μεγάλωνε συνεχώς και η μία επιτυχία διαδεχόταν την άλλη. Δικαίως ονομάστηκε «Βασίλισσα της ποπ» και η μέχρι σήμερα πορεία της δείχνει να υποστηρίζει απόλυτα αυτόν τον τίτλο.

Η πιο πρόσφατη περιοδεία της Sticky & Sweet Tour(2008-2009) έσπασε το προηγούμενο ρεκορ που κατείχε η ίδια για την πιο κερδοφόρα περιοδεία απο γυναίκα καλλιτέχνη απο την προηγούμενη περιοδεία της The Confessions Tour κάνοντας έτσι την Sticky & Sweet Tour την πιο κερδοφόρα περιοδεία απο σόλο καλλιτέχνη (άνδρα και γυναίκα).

STYLE ICON - JACKIE KENNEDY ONASSI

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και ήταν κόρη χρηματιστή. Έζησε σε πλούσιο κλίμα και πραγματοποίησε ικανοποιητικές σπουδές. To 1953 παντρεύτηκε τον Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ με τον οποίο έμελλε να γίνει η πρώτη κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών της οποίας η θητεία ως πρώτη κυρία κρίθηκε αρκετά επιτυχής. Απέκτησε δύο παιδιά την Καρολίνα και τον Τζον τζούνιορ. Μετά τη δολοφονία του άντρα της,...η Τζάκυ συνδέθηκε με αρκετούς διασημους άντρες για να καταλήξει στο τέλος να παντρευτεί τον Έλληνα εφοπλιστή Αριστοτέλη Ωνάση σε ιδιωτική τελετή που πραγματοποιήθηκε στον Σκορπιό το 1968 τέσσερις μήνες μετά την δολοφονία του κουνιάδου της Ρόμπερτ Κέννεντυ.

Αποτέλεσε γυναίκα πρότυπο για την εποχή της και το στυλ της είναι αυτό που χαρακτηρίζει μία ολόκληρη δεκαετία (60’s). Τα μεγάλα μαύρα γυαλιά που δεν αποχωριζόταν ποτέ, τα φορέματα σε γραμμή Α με γεωμετρικά σχήματα, τα περίτεχνα καπέλα, όλα ήταν τύπου Jackie. Αποτέλεσε πρότυπο της εποχής και πολλές γυναίκες προσπάθησαν να τη μιμηθούν.Ένα μεγάλο είδωλο μόδας που ακόμα και σήμερα γίνονται πολλές αναφορές στο στυλ της ανά σαιζόν.
 

Απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών από καρκίνο στους λεμφαδένες στον ύπνο της το 1994.

STYLE ICON - BRIGITTE BARDOT

Η Μπριζίτ Μπαρντό, (γαλλικά: Brigitte Anne-Marie Bardot), είναι Γαλλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και τραγουδίστρια. Επίσης είναι ένθερμη ακτιβίστρια υπέρ των δικαιωμάτων των ζώων, ιδρυτής και πρόεδρος του Ιδρύματος Μπριζίτ Μπαρντό.

Μύθος και σύμβολο του σεξ των δεκαετιών 1950 και 1960, ήταν αστέρι παγκόσμιας αναγνωρισιμότητας, ηγερία και μούσα των μεγαλύτερων καλλιτεχνών της εποχής. Έμβλημα της γυναικείας χειραφέτησης και της σεξουαλικής απελευθέρωσης, έφερε επανάσταση στα ήθη, περνώντας από γυναίκα-παιδί σε femme fatale, ελεύθερη και προκλητική, ενζενί και ελευθεριάζουσα, σε μια εποχή μεταπολεμική και συντηρητική. Με 48 ταινίες στο ενεργητικό της και περισσότερα από 80 τραγούδια σε 21 έτη καριέρας, η Μπριζίτ Μπαρντό, πασίγνωστη επίσης με τα αρχικά της, BB («Μπεμπέ»), είναι μια από τις γνωστότερες Γαλλίδες καλλιτέχνιδες παγκοσμίως.
Σε ηλικία 15 χρονών, έκανε το πρώτο της εξώφυλλο για το περιοδικό Elle. Ακολούθησαν ταινίες και ένα θεατρικό, μέχρι το 1956, που σε ηλικία 22 ετών μπήκε στο πάνθεον του παγκόσμιου κινηματογράφου και έγινε διεθνές σύμβολο του σεξ, χάρη στο φιλμ του Ροζέ Βαντίμ «Και ο Θεός... έπλασε τη γυναίκα».

Έκτοτε δημιουργείται ο μύθος B.B.. Όλο το style της αποτέλεσε μόδα της εποχής και παράδειγμα προς μίμιση. Ανοιχτόχρωμα ξανθά μαλλιά, πολύ μακριά, γεμάτα μπούκλες και σκάλες, ή ακόμη η διάσημη κόμμωση «choucroute» (ξινολάχανο). Μάτια τονισμένα με μαύρο eye-liner, κόκκινα χείλη ή ροζ οριοθετημένα με ένα ίχνος ασορτί κραγιόν. Ρούχα σέξυ και εφαρμοστά, ταγέρ, φούστες, φαρδιές ζώνες, μπαλαρίνες, τζιν, Τ-shirt, ή ακόμη το διάσημο μπικίνι που έκανε μόδα. Η «μπαρντολατρία» είναι πλέον γεγονός. Κατάφερε την εποχή εκείνη να κάνει μόδα τη γυναίκα femme fatale.
Μετά από αρκετές επιτυχίες στον κινηματογράφο το 1960, βγαίνει στις αίθουσες η ταινία «Η Αλήθεια». Η πίεση που δεχόταν από παντού εκείνη τη περίοδο, από τον σκηνοθέτη της ταινίας, το γεγονός ότι δεν είχε χρόνο να ασχοληθεί με το παιδί της, τα προβλήματα που δημιούργησαν οι πιέσεις από όλες τις πλευρές, η προδοσία του γραμματέως της ο οποίος και μετέφερε μυστικά της στον Τύπο, η ασφυκτική πολιορκία των δημοσιογράφων και οι άγριες διαθέσεις των θαυμαστών της την έσπρωξαν στα όριά της. Η Μπριζίτ Μπαρντό πραγματοποίησε μια απόπειρα αυτοκτονίας την ημέρα των γενεθλίων της, στις 28 Σεπτεμβρίου 1960. Έχοντας πέσει σε κώμα, επέζησε από θαύμα.

Ακολουθούν οι ταινίες , «Η Περιφρόνηση» το 1963, «Viva María !» το 1965 και πολλά τραγούδια. Το 1970, γυρίζει την ταινία «L'Ours et la Poupée» και το 1971 τις ταινίες «Η λεωφόρος των λαθρεμπόρων» και «Les pétroleuses». Αυτές οι τρεις ταινίες ήταν οι τελευταίες κινηματογραφικές επιτυχίες της ηθοποιού.
Το 1973, έχοντας ολοκληρώσει τα γυρίσματα για την τελευταία της ταινία, «L'Histoire très bonne et très joyeuse de Colinot trousse-chemise», μετά από 21 χρόνια καριέρας, 50 ταινίες και 80 τραγούδια, μην αντέχοντας πλέον την υπερέκθεσή της στα ΜΜΕ και το ίδιο το σινεμά, η Μπριζίτ Μπαρντό αποσύρθηκε οριστικά από τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Αποφάσισε να αφοσιωθεί πλέον σε ένα άλλο πάθος που είχε φωλιάσει μέσα της από καιρό: την υπεράσπιση των ζώων.

Ακολούθησαν καμπάνιες για την προστασία των ζώων, η συγγραφή βιβλίων για τη ζωή της και για τα ζώα αλλά και για διάφορα άλλα κοινωνικά θέματα και η ίδρυση του ιδρύματος. Μπριζίτ Μπαρντό, ένας οργανισμός στρατευμένος στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων, το οποίο η ηθοποιός χρηματοδοτεί βγάζοντας σε δημοπρασία διάφορα προσωπικά της αντικείμενα και κοσμήματα.

STYLE ICON - AUDREY HEPBURN

Η Όντρεϊ Χέπμπορν (4 Μαΐου 1929 – 20 Ιανουαρίου 1993) ήταν ηθοποιός αγγλικής και ολλανδικής καταγωγής, μια από τις πλέον φημισμένες παγκοσμίως τον 20ό αιώνα. Βραβευμένη με Όσκαρ και βραβείο Τόνυ, εμφανίστηκε σε πολυάριθμες παραγωγές του θεάτρου, του κινηματογράφου και σε παραστάσεις του Μπρόντγουεϊ.

Το 1999 κατετάγη στην τρίτη θέση της λίστας των μεγαλύτερων γυναικών σταρ όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Επίσης αποτέλεσε για πολλά χρόνια σύμβολο της μόδας, καθώς το στιλ της ήταν παροιμιώδους κομψότητας, ενώ αφιέρωσε τα τελευταία χρόνια της ζωής της σε ανθρωπιστικά έργα. Από το 1986 μέχρι και το θάνατό της υπηρέτησε ως Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNICEF και τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας για το έργο της.

Η καριέρα της ως ηθοποιού ξεκίνησε με την εκπαιδευτική ταινία: «Dutch in Seven Lessons» (Ολλανδικά σε επτά μαθήματα). Έπειτα εμφανίστηκε σε διάφορες μουσικές παραστάσεις. Ο πρώτος της ρόλος στον κινηματογράφο ήταν στη βρετανική ταινία «One Wild Oat». Έπαιξε αρκετούς μικρούς ρόλους σε ταινίες και κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του «Monte Carlo Baby» η Χέπμπορν επιλέχτηκε να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο του Μπρόντγουεϊ με τίτλο «Gigi».

Ο πρώτος της πρωταγωνιστικός ρόλος και μάλιστα σε Αμερικανική ταινία ήταν μαζί με τον Γκρέγκορι Πεκ στην ταινία «Διακοπές στη Ρώμη» (Roman Holiday), για τον οποίο κέρδισε και βραβείο Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα. Μετά το «Διακοπές στη Ρώμη» εμφανίστηκε στην ταινία «Γλυκιά μου Σαμπρίνα». Τότε εστάλη στον σχεδιαστή υψηλής ραπτικής Ουμπέρ ντε Ζιβενσύ για να αποφασίσουν για τη γκαρνταρόμπα της. Όταν του ανακοίνωσαν πως «η δεσποινίς Χέπμπορν» επρόκειτο να τον επισκεφτεί, ο Ζιβενσύ περίμενε να δει την Κάθριν. Δεν απογοητεύτηκε με την Όντρεϊ, ωστόσο, και έγιναν δια βίου φίλοι και συνεργάτες.
Ακολούθησαν μεγάλες παραγωγές που η Όντρεϊ είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, «Σαμπρίνα», «Αστείο Μουτράκι» (Funny Face),«Αριάν» (Love in the Afternoon), «Πρόγευμα στο Τίφαννυς» (Breakfast at Tiffany’s),«Ραντεβού στο Παρίσι» (Charade), «Ωραία μου Κυρία» (My Fair Lady), «Πώς Να Κλέψετε Ένα Εκατομμύριο Δολλάρια» (How to Steal a Million),«Το Ρόδο και το Βέλος» (Robin and Marian).

Η Όντρεϊ Χέπμπορν μέχρι τις μέρες μας παραμένει ένα πρότυπο ομορφιάς και στιλ. Συχνά την αποκαλούσαν μια από τις ομορφότερες γυναίκες όλων των εποχών. Ο τρόπος ντυσίματός της παραμένει δημοφιλής ανάμεσα στο γυναικείο πληθυσμό. Καθιέρωσε εξάλλου και το πιο διαχρονικό κομμάτι της γυναικείας γκαρνταρόμπας το μικρό μαύρο φόρεμα, που φορούσε στην ταινία “Breakfast at Tiffany’s”. Αντίθετα με την εικόνα αυτή, και παρόλο που στη Χέπμπορν άρεσε η μόδα, συχνά προτιμούσε απλό και άνετο ντύσιμο. Επίσης, ποτέ δεν θεώρησε τον εαυτό της ιδιαίτερα ελκυστικό. Σε μια συνέντευξη το 1959 είπε: «Μπορείς ακόμη και να πεις πως μισούσα τον εαυτό μου για κάποιες περιόδους. Ήμουν πολύ χοντρή, ή ίσως πολύ ψηλή, ή απλά πολύ άσχημη...»

Το 2003, τα Ταχυδρομεία των ΗΠΑ εξέδωσαν ένα γραμματόσημο που την τιμούσε ως θρύλο του Χόλλυγουντ και ανθρωπιστή. Απεικονίζει ένα σκίτσο της βασισμένο σε διαφημιστική φωτογραφία για την ταινία «Σαμπρίνα». Η Χέπμπορν είναι από τους λίγους μη-Αμερικανούς που τιμήθηκαν με αυτόν τον τρόπο.

Η εικόνα της Χέπμπορν χρησιμοποιείται ακόμη ευρέως σε διαφημιστικές εκστρατείες σε όλο τον κόσμο. Στην Ιαπωνία, μια σειρά από διαφημίσεις χρησιμοποίησαν μια συλλογή από χρωματισμένα και ψηφιακά επεξεργασμένα κλιπς της Χέπμπορν από το «Roman Holiday» για την προώθηση μιας μάρκας τσαγιού. Στις ΗΠΑ, η Χέπμπορν εμφανίστηκε σε διαφημιστικό της εταιρίας Gap που προβαλλόταν από τις 7 Σεπτεμβρίου 2006 μέχρι τις 5 Οκτωβρίου 2006. Περιελάμβανε αποσπάσματα από χορευτικά της στο «Funny Face».

Το «μικρό μαύρο φόρεμα» από την ταινία «Breakfast at Tiffany's», σχεδιασμένο από τον Ζιβενσύ, πωλήθηκε σε πλειστηριασμό του Οίκου Christie’s στις 5 Δεκεμβρίου 2006 για £467,200 (περίπου $920,000), περίπου εφτά φορές πάνω από την αρχική του τιμή. Αυτή είναι η μεγαλύτερη τιμή που έχει ποτέ δοθεί για φόρεμα από ταινία. Τα έσοδα πήγαν σε φιλανθρωπικό ίδρυμα που βοηθά μη προνομιούχα παιδιά στην Ινδία.

Η Όντρεϊ Χέπμπορν απεβίωσε στις 20 Ιανουαρίου 1993 στο Tolochenaz της Ελβετίας, μετά από αρκετές προσπάθειες καταπολέμησης του καρκίνου από τους γιατρούς.

STYLE ICON - KATHERINE HEPBURN

H Κάθριν Χάουτον Χέπμπορν (Katharine Houghton Hepburn) (12 Μαΐου 1907 – 29 Ιουνίου 2003) ήταν μια Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Ένας θρύλος της οθόνης, η Χέπμπορν, μέσα από την πολυετή καριέρα της (73 χρόνια) διατηρεί το ρεκόρ για τα περισσότερα Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, τέσσερα τον αριθμό, από δώδεκα υποψηφιότητες...

Η Hepburn ξεκίνησε έχοντας μικρούς ρόλους σε έργα και αργότερα σε επιθεωρήσεις. Το 1932 κερδίζει το πρώτο μεγάλο της ρόλο εντυπωσιάζοντας με τις φυσικές της ικανότητες. Η καριέρα της άρχισε να εκτοξεύται δίπλα σε δυνατά ονόματα. Έπαιξε σε θέατρο και κινηματογράφο, κάνοντας μεγάλες επιτυχίες και μεγάλες αποτυχίες (το 1938, ψηφίστηκε μαζί με κάποιους άλλους "δηλητήριο των ταμείων" σε μια ψηφοφορία από κινηματογραφικούς διευθυντές και ιδιοκτήτες. Με το θεατρικό «Κοινωνικά Σκάνδαλα» που έπειτα έγινε ταινία η καριέρα αναζωογονήθηκε σχεδόν σε μία νύχτα. Μία από τις καλύτερες ερμηνείες της Χέπμπορν ήταν ο ρόλος της στη Βασίλισσα της Αφρικής (The African Queen,1951), για την οποία έλαβε την πέμπτη υποψηφιότητά της για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, χάνοντας από τη Βίβιαν Λι από το Λεωφορείο ο Πόθος. Έπειτα ακολούθησαν πολλές υποψηφιότητες και βραβεία τηλεοπτικές παραγωγές και ταινίες.
Κάτι που έχει κάνει τη Χεπμπορν ιδιαίτερα αγαπητή σήμερα-το ασυμβίβαστο, ευθύ, "αντι-χόλιγουντ" ύφος της- την έκανε αρκετά αντιπαθητική εκείνο τον καιρό. Ελευθερόστομη και πνευματική με μια καυστική γλώσσα, αψήφησε τα στερεότυπα της "ξανθιάς σεξοβόμβας" της εποχής ,προτιμώντας να φορά ταγιέρ με παντελόνια και περιφρονώντας το μακιγιάζ. Γεγονός είναι ότι επηρέασε πολλές γυναίκες να τη μιμηθούν και να φορέσουν παντελόνια. Ήταν, επίσης, γνωστό πως είχε μια ιδιότυπη σχέση με τον τύπο, απορρίπτοντας τις περισσότερες συνεντεύξεις που δε βοηθούσαν την προβολή της στο κοινό.

Οι επικρίσεις της για άλλες σταρ πρόσθεταν στην αντιπάθεια του κόσμου που ίδια προκαλούσε. Οι ευθαρσείς δηλώσεις της εναντίον άλλων πρωταγωνιστριών της εποχής, όπως η Τζίντζερ Ρότζερς, προσέβαλαν πολλούς και συνέβαλαν στο να κηλιδωθεί η δημόσια εικόνα της. Η Χέπμπορν ήταν κάποιες φορές ευέξαπτη ακόμα και με τους θαυμαστές της, αν και υποχωρούσε όσο μεγάλωνε, στην αρχή της καριέρας της αρνιόταν να ικανοποιήσει τα αιτήματα των θαυμαστών της να τους υπογράψει αυτόγραφα.
Στην ερωτική της ζωή την πιο μεγάλη θέση την κατέχει ο Σπένσερ Τρέισι. Γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της ταινίας Η Γυναίκα της Χρονιάς (Woman of the Year,1942), και αποτελέσαν ένα από τα πιο πολυσυζητημένα ειδύλλια του Hollywood!!! Ήταν ζευγάρι για δεκαετίες αλλά δε ζούσαν κανονικά μαζί μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του Τρέισι. Ο Τρέισι ήταν παντρεμένος με τη Λουίζ Τρέντουελ από το 1923 και παρέμεινε παντρεμένος μαζί της μέχρι το θάνατό του. Η σχέση τους γενικά ήταν περίπλοκη και υπήρχαν συχνές περίοδοι που το ζευγάρι βρισκόταν σε διάσταση. Η Χέπμπορν είχε αρκετούς ερωτικούς δεσμούς πριν τον Τρέισι, ωστόσο φαίνεται πως ήταν η πραγματική της αγάπη.
Το 1999, το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Κινηματογράφου την αξιολόγησε ως μια από τις καλύτερες ηθοποιούς όλων των εποχών. Στις 19 Ιουνίου 2003 η Χέπμπορν πέθανε από φυσικά αίτια στην οικογενειακή κατοικία των Χέπμπορν στην πόλη Old Saybrook του Κονέκτικατ. Προς τιμήν της εκτεταμένης θεατρικής προσφοράς της, τα φώτα του Μπρόντγουεϊ χαμήλωσαν για ώρα.

FASHION ONLINE-SHOPPING

FASHION ONLINE-SHOPPING

Καθώς ο ελεύθερος χρόνος μειώνεται συστηματικά τα τελευταία χρόνια, το διαδίκτυο έρχεται σαν μάννα εξ ουρανού. Το online-shopping στο εξωτερικό εφαρμόζεται όλο και περισσότερο καθώς οι μεγάλες αποστάσεις, το φορτωμένο από υποχρεώσεις πρόγραμμα και ο μειωμένος ελεύθερος χρόνος, το καθιστούν απαραίτητο εργαλείο. Παρακάτω παρουσιάζονται κάποια fashion site για αγορές μέσω του διαδικτύου που μπορείτε να βρείτε εξαιρετικά κομμάτια, ρούχα, αξεσουάρ αλλά και gadget και βιβλία!!!!



www.net-a-porter.com
Σε αυτή τη σελίδα θα βρείτε κυρίως ρούχα ξένων σχεδιαστών. Μπορείτε επίσης να αγοράσετε εσώρουχα, τσάντες, παπούτσια και αξεσουάρ. Παράλληλα ενημερώνεστε για τις εξελίξεις στον κόσμο της μόδας από το ηλεκτρονικό περιοδικό. Τέλος βίντεο από πρόσφατες επιδείξεις σχεδιαστών είναι διαθέσιμα.

www.colette.fr
Γαλλική ιστοσελίδα γαλλικής boutique στο Παρίσι, που εκτός από ωραία ανδρικά και γυναικεία ρούχα προσφέρει μία μεγάλη γκάμα προϊόντων από πίνακες, περιοδικά και cd, έως διακοσμητικά αντικείμενα, προϊόντα ομορφιάς και φαγητό. Αρκετά πρωτότυπες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν οι προτάσεις του site και ανάμεσα στα προϊόντα με ανεβασμένες τιμές υπάρχουν πιο οικονομικές προτάσεις.

www.yoox.com
Στην ιστοσελίδα αυτή θα βρείτε δημιουργίες πολλών και διάφορων σχεδιαστών. Προσφέρονται γυναικεία, ανδρικά και παιδικά ρούχα καθώς και αξεσουάρ. Υπάρχει ένα ξεχωριστό αφιέρωμα σε vintage κομμάτια και προσφέρονται επίσης βιβλία και διακοσμητικά αντικείμενα. Αρκετά σημαντικό είναι ότι γίνονται εκπτώσεις έως και της τάξεως του 80%, συνεπώς μπορείτε να κάνετε και περισσότερο οικονομικές επιλογές.

www.ninebelow.gr
Εδώ θα βρείτε λιγότερο γνωστούς σχεδιαστές αλλά εξίσου καλά κομμάτια. Οι τιμές είναι πιο προσιτές από τις προηγούμενες ιστοσελίδες και υπάρχουν ενδιαφέρουσες προτάσεις για γυναικεία και ανδρικά ρούχα, τσάντες, παπούτσια και αξεσουάρ. Και σε αυτό το site γίνονται εκπτώσεις έως και 60%.

STYLE ICONS - MARLENE DIETRICH

Η Μάρλεν Ντήτριχ (27 Δεκεμβρίου 1901 - 6 Μαΐου 1992) ήταν Γερμανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου.


Το όνομά της είναι συνώνυμο του ερωτισμού, του ανεκπλήρωτου πόθου και της διφορούμενης σεξουαλικότητας και υπήρξε ένας από τους πιο ισχυρούς κινηματογραφικούς μύθους, ο οποίος μάγεψε και συνεχίζει να μαγεύει, γενιές και γενιές θεατών σ' όλον τον κόσμο.


Η ιστορία της ξεκινάει στο Βερολίνο στα τέλη της δεκαετίας του '20...

Η Dietrich σπούδασε στη Δραματική Σχολή του μεγάλου θεατρανθρώπου της εποχής Max Reinhardt και είχε ήδη μια αξιόλογη καριέρα στο θέατρο, όταν συνάντησε τον άνθρωπο που θα άλλαζε την ζωή της. Ο Josef von Sternberg, αυστριακός σκηνοθέτης έφτασε στη Γερμανία για να γυρίσει μια από τις πρώτες ομιλούσες ταινίες του γερμανικού κινηματογράφου, τον Γαλάζιο άγγελο με πρωταγωνιστή τον Emil Jannings, έναν απο τους μεγαλύτερους Ευρωπαίους ηθοποιούς εκείνης της εποχής. Ο Sternberg, αναζητώντας την συμπρωταγωνίστρια της ταινίας, ανακάλυψε την Dietrich. Το αποτέλεσμα της συνάντησής τους ήταν ένα πρόσωπο μυθικό, μια γυναίκα σύμβολο που θα σηματοδοτήσει με την παρουσία της την έννοια της θηλυκότητας? μια από τις πρώτες πραγματικές ντίβες του κινηματογράφου (το αντίπαλο δέος ήταν και θα παραμείνει η Σουηδέζα Greta Garbo, με την οποία είχαν συνυπάρξει το 1925 στην ταινία Δρόμος χωρίς χαρά, όπου η Dietrich είχε ένα μικρό ρόλο).


Ο Sternberg θα την πάρει μαζί του στην Αμερική, στην εταιρεία Paramount, θα την μεταμορφώσει σε μια ακραία ερωτική φαντασίωση και (αλλάζοντας το λουκ, το μακιγιάζ, το χτένισμα) θα πλάσει μια θεά. Στις ΗΠΑ θα γυρίσουν μαζί, μέσα σε πέντε χρόνια, 6 ταινίες που θα εδραιώσουν τον μύθο της και το 1935 οι δρόμοι τους θα χωρίσουν οριστικά. Εκείνος μακριά της θα χάσει τον δημιουργικό του οίστρο και σταδιακά θα περάσει στο περιθώριο, ενώ εκείνη κατακτώντας τον εαυτό της «θα γίνει αυτό που είναι» και θα συνεχίσει μια εκθαμβωτικά λαμπρή καριέρα, χωρίς να παραλείψει ποτέ να του στέλνει μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1969, μια κάρτα που έγραφε πάντα τα ίδια λόγια: «Δεν είμαι τίποτα χωρίς εσένα, Marlene».

Γυναίκα ανεξάρτητη, ευφυής και αντικομφορμίστρια, θα καλλιεργήσει και θα διαχειριστεί η ίδια την εικόνα της στον χώρο του θεάματος και της προβολής, αλλάζοντας τους κανόνες του παιχνιδιού, σε μια εποχή που οι σταρ ήταν σκλάβες στα χρυσά κλουβιά των στούντιο. Μην ξεχνάμε ότι ήταν η πρώτη γυναίκα που κάπνισε δημόσια και φόρεσε αντρικό κοστούμι.


Η Marlene, χρόνια μπροστά από την εποχή της και πέρα από τις επιταγές της μόδας, καθιέρωσε ένα στυλ απόλυτα προσωπικό, σοφιστικέ και εκλεπτυσμένο και όχι μόνον δημιουργούσε μόδα, αλλά ήταν η μόδα προσωποποιημένη. Ο όρος glamour μοιάζει να επινοήθηκε ακριβώς γι' αυτήν. Με την Dietrich η γυναικεία θηλυκότητα αποκτά μια πρωτόφαντη και εντελώς αιρετική διάσταση: καταφέρνοντας με την εικόνα της να συγκεράσει την old fashion ευαίσθητη και εύθραυστη ομορφιά των ηθοποιών του βωβού, με την αντρική αρρενωπότητα δημιούργησε έναν αινιγματικό, προκλητικό, αλλά και ακαταμάχητο σαγηνευτικό γυναικείο τύπο μιας ερμαφρόδιτης σεξουαλικότητας. Μια femme fatale «μεταλλαγμένη», τυλιγμένη σε μια διφορούμενη αύρα που ξυπνά τις κρυφές προσδοκίες και τους μύχιους πόθους αντρών και γυναικών. Είναι η πρώτη που λανσάρει το αντρικό ντύσιμο στις γυναίκες. Όμως είτε φορά μπερέ, τραγιάσκα, φράκο με μονόκλ ή στρατιωτική στολή, είτε είναι τυλιγμένη στις αιθέριες μουσελίνες, στις διαφανείς ρόμπες ή στα εκπληκτικά της ρούχα, σχεδιασμένα ειδικά γι' αυτήν από τους κορυφαίους μόδιστρους, η εικόνα της ανταποκρίνεται παντού και πάντα στον αναλλοίωτο μύθο της: απρόσιτη, απόμακρη, αγέρωχη, μοναχική, αδέσμευτη, αφεντικό του εαυτού της, μια γυναίκα μυστήριο, διάβολος μαζί και άγγελος, ένα όνειρο ασύλληπτης ομορφιάς που δεν κατέχεται από κανέναν. Ένα σκοτεινό αντικείμενο του πόθου, ανέγγιχτο από τον χρόνο και στεφανωμένο από μια αινιγματική ερωτική αύρα.

Στη διάρκεια του πολέμου εγκατέλειψε τα πάντα και με συνεχείς περιοδείες στα μέτωπα των μαχών ψυχαγώγησε, (φορώντας στρατιωτική στολή φυσικά και τραγουδώντας, ανάμεσα σε άλλα και το περίφημο «Λιλί Μαρλέν»), τα συμμαχικά στρατεύματα που πολεμούσαν ενάντια στην ίδια της την πατρίδα. Στα μέσα της δεκαετίας του '50 αραιώνει τις κινηματογραφικές της εμφανίσεις και αρχίζει ουσιαστικά μια δεύτερη καριέρα ως showstar, σκηνοθετώντας η ίδια τον εαυτό της, τραγουδώντας σε μουσικές παραστάσεις και περιοδεύει σ' όλον τον κόσμο με τεράστια επιτυχία. Το 1960, έκανε τη μία και μοναδική εμφάνιση μπροστά στο κοινό της Γερμανίας.

THE MUST FASHION ITEMS- VOLUME 4 Η ΚΑΜΠΑΡΝΤΙΝΑ

Η ΚΑΜΠΑΡΝΤΙΝΑ

Ακόμα ένα κλασσικό κομμάτι που δεν βγαίνει ποτέ εκτός μόδας. Σίγουρα έχει τα πάνω της και τα κάτω της, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι είναι ένα διαχρονικό κομμάτι. Μπορείς να τη βάλεις για να πας στο περίπτερο, στο γραφείο, σε επαγγελματικά ραντεβού και φυσικά σε μία έξοδα το βράδυ.

Πρωτοεμφανίστηκε την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου πολέμου και τη φορούσαν οι βετεράνοι στρατιώτες. Παράλληλα άρχισε να χρησιμοποιείται στο σινεμά, γιατί οι ευρύχωρες τσέπες της και η άνετη φόρμας της την κατέστησε ιδανικό ένδυμα για τις ταινίες κατασκοπείας. Από τη δεκαετία του 1940 είδαμε να φοριέται σε διάφορα σχέδια, στυλ και μήκη, να φοριέται από άντρες και γυναίκες σε μεγάλες παραγωγές του κινηματογράφου(1942 Καζαμπλάνκα, 1954 η Σαμπρίνα, 1961 Breakfast at Tiffany’s ) μέχρι και το 2000 στην δερμάτινη εκδοχή της(1999 Matrix).

Την δημιουργία της καμπαρντίνας την οφείλουμε στο γνωστό και μη εξαιρετέο Tomas Burberry (1835-1926). Φοριέται ελαφρώς τσαλακωμένη και με τη ζώνη δεμένη στη μέση. Ωραίο επίσης είναι η ζώνη να δένεται πίσω με την καμπαρντίνα ανοιχτή μπροστά.

THE MUST FASHION ITEMS!!! VOLUME 3 - ALL STAR

                                                        Τα All Star!!!

Αν υπάρχει κάποια εταιρία υποδημάτων που έχει αφήσει ιστορία, αυτή είναι αναμφισβήτητα η Converse με τα Chuck Taylor All-Stars, τα πλέον διαχρονικά, νοσταλγικά και fashion statement αθλητικά, φτιαγμένα απλά από καμβά και λάστιχο.

Με πρώτη παρουσία στον χώρο της υπόδησης το 1908 από τον Marquis M. Converse, τα All Star έφεραν την επανάσταση στο μπάσκετ και συμβάδισαν με τη γέννηση του rock ‘n roll. Το 1910 η βιομηχανία του Converse παράγει 4.000 ζευγάρια παπούτσια τη μέρα, το 1915 πρωτοκυκλοφορεί παπούτσια για τένις και το 1917 παπούτσια για μπάσκετ, με διασημότερα όλων τα Converse All Star. Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η εταιρία εξαπλώνει την παραγωγή της και σε άλλα είδη ένδυσης, όπως μπότες, παρκά και πλαστικές προστατευτικές στολές για τους φαντάρους.

Αρχικά, το Converse All Star έβγαινε μόνο σε μαύρο, αλλά μετά τον Πόλεμο οι ομάδες μπάσκετ που χρησιμοποιούσαν τα παπούτσια της πίεσαν την εταιρία να παράγει και άλλα χρώματα. Μεγάλο ρόλο στην προώθηση των Converse έπαιξε και το Hollywood, αφού ηθοποιοί και άλλοι celebrities έδειξαν να τα προτιμούν. Το 1950 αποτέλεσαν το απαραίτητο συνοδευτικό της νεολαίας για τα τζιν παντελόνια τους, ενώ στις δεκαετίες του ‘60 και του ’70 φορέθηκαν σε όλα σχεδόν τα αθλήματα αλλά και από όλους τους hippies και τους punk. Συνέχισαν να είναι ιδιαίτερα δημοφιλή και στη δεκαετία του ’80 ως σύμβολο αντι-κουλτούρας, μαζί με το λευκό t-shirt, το τζιν και το δερμάτινο τζάκετ. Μία μείωση στις πωλήσεις τους παρατηρήθηκε κατά τη δεκαετία του ’90 (σταμάτησε άλλωστε να αποτελεί και το επίσημο υπόδημα του NBA), η οποία οδήγησε στη χρεοκοπία της εταιρίας και την εξαγορά της το 2003 από τη Nike για 305 εκατομ. δολάρια. Νέα σχέδια προέκυψαν τότε, νέοι fans εμφανίστηκαν ενώ κάποιοι παλιοί παρέμειναν πιστοί στα 20-ετή All Star τους, αρνούμενοι να αγοράσουν καινούργια. Γι’αυτούς, το να έχουν στην κατοχή τους ένα τέτοιο αξεσουάρ είναι σαν να φορούν στα πόδια τους ένα κομμάτι ιστορίας.

THE MUST FASHION ITEMS!!! VOLUME 2-LBD

Το «μικρό μαύρο φόρεμα»

Κάθε γυναίκα δείχνει όμορφη φορώντας το, γι’αυτό σε κάθε γυναικεία ντουλάπα υπάρχει τουλάχιστον ένα. Είναι το εξ’ορισμού ενδυματολογικό σύνολο του πρώτου ραντεβού όταν έρχεται η γνωστή στιγμή «δεν έχω τίποτα να βάλω» και αυτό που -με τα κατάλληλα αξεσουάρ- μπορεί να υποστηρίξει κάθε μας έξοδο, από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ.

Πότε ανακαλύφθηκε, όμως, το απόλυτο γυναικείο ρούχο; Ας ξεκινήσουμε από τα 1920, όταν οι γυναίκες άρχισαν να κονταίνουν τα μακριά, πλουμιστά τους φορέματα, να κόβουν τα μαλλιά τους και να απολαμβάνουν μία πιο δραστήρια κοινωνική ζωή με πάρτι και δεξιώσεις. Ήταν τότε που άρχισαν να εμφανίζονται γυμνές ωμοπλάτες και λευκές γάμπες, σε λεπτοκαμωμένες και νεανικές γυναικείες σιλουέτες. Ήταν τότε που η θρυλική Coco Chanel έραψε για πρώτη φορά το όνομά της στην ιστορία της μόδας, δημιουργώντας την επιτομή του στυλ των 20’s. Τότε που σχεδίασε και πρότεινε στον κόσμο το πρώτο Little Black Dress. Σκοπός της Chanel ήταν να δημιουργήσει ένα φόρεμα διαχρονικό, ευπροσάρμοστο, οικονομικό, εύκολα προσεγγίσιμο στο ευρύτερο αγοραστικό κοινό και σε ουδέτερο χρώμα.

 Για άλλη μία φορά, το Hollywood ήταν αυτό που το καθιέρωσε (αν και το μάκρυνε λίγο), ειδικά την εποχή που κυκλοφόρησαν οι πρώτες έγχρωμες ταινίες και το μαύρο βόλευε γιατί δεν παραποιούσε τα υπόλοιπα χρώματα του πλάνου. Κατά τη δεκαετία του ’50, o Dior το έκανε σύμβολο της απόλυτης femme fatales, ενώ κατά τη δεκαετία του ’60 υιοθετήθηκε τόσο από τη νεώτερη mod γενιά (στην πιο μίνι εκδοχή του) όσο και από μεγαλύτερες γυναίκες που υιοθέτησαν το στυλ του Hubert de Givenchy, το οποίο φορέθηκε από την Audrey Hepburn στην ταινία Breakfast at Tiffany’s. Η απήχησή του μειώθηκε λίγο κατά τα 70’s που έδωσαν έμφαση στο χρώμα, ενώ στα 80’s επανήλθε δυναμικά στη μόδα, ενσωματώνοντας φυσικά και τις αποκρουστικές βάτες. Στη δεκαετία του ’90 προτιμήθηκε η λιτότερη μορφή του, ενώ η grundge κουλτούρα το συνδύασε τόσο με σανδάλια όσο και με μπότες. Αν και η πρόσφατη επιστροφή στη μόδα της δεκαετίας του ’70 με τα πολλά χρώματα το έχει κάπως παραμερίσει, το μικρό μαύρο φόρεμα θα είναι πάντα αποδεκτό και αγαπημένο.